Een beetje herkenning, wie wil dat nou niet!?

Ietwat onwaarschijnlijk

“Wat een ongelooflijk succes verhaal”, spookt het door mijn hoofd. Niet wetende hoe ik over zo’n persoonlijk verhaal mijn mening kon vormen. Het verhaal van Ernst-Jan Pfauth is namelijk niet niks. Hij startte jaren geleden al een blog, maar tussen al die miljoenen blogs viel die van hem natuurlijk helemaal niet op. Daar kwam al heel snel verandering in. Ernst-Jan zag namelijk een ruzie tussen Witteman en Balkenende. Hij filmde de gebeurtenis en plaatste het op zijn blog. Binnen een mum van tijd zagen duizenden mensen het filmpje. Het mooiste: al die duizenden mensen zagen dus ook zijn blog.

Ongeveer zo begint het succesverhaal van Ernst-Jan, waarover hij vertelt in zijn boek. Hoe verder ik in het boek kwam, hoe verbaasder ik werd. Het leek wel alsof alles wat Pfauth ondernam lukte. Hij hoefde maar een blogje te schrijven en hij werd weer uitgenodigd om een reisje naar het buitenland te maken. Ook mocht hij stage lopen bij de Verenigde Naties, wie gebeurt dat nou!? En alsof de aandacht nog niet genoeg was trok hij ook nog een wit pak aan. “Zo wisten mensen precies wie ik was”, legt Ernst-Jan uit.

Geluk aan z’n zijnde

Nadat zijn boek ‘Sex, blogs en rock ’n roll’ uitgelezen weer op mijn nachtkastje was beland, werd het tijd om daar een blog over te gaan schrijven. Niet geheel vrijwillig, omdat het een schoolopdracht is, begon ik aan een blogpost. De top vijf tips voor bloggen uit het boek Sex, Blogs & Rock ‘n Roll. Een prachtverhaal over wat je allemaal kan leren van zo’n ervaren blogger. Ik publiceerde zelfs die blog, maar ergens was ik er niet tevreden mee. Want eigenlijk vind ik het helemaal geen boek waar je iets uit kan leren, het is namelijk zíjn verhaal. En geloof me: zoveel geluk heeft bijna niemand.

Ik had verwacht, en gehoopt, dat ik als blogger mezelf helemaal kon herkennen in zijn verhaal. Maar het tegenovergestelde bleek waar. Laat ik Ernst-Jan zeker niet te kort doen, want hij heeft er ongetwijfeld hard voor gewerkt. Het is alleen niet heel waarschijnlijk dat zijn verhaal nou het ‘ultieme blogverhaal’ is. Ik miste stiekem gewoon het harde ploeteren, de tranen en de mislukking. Want zeg nou zelf, een beetje herkenning zoeken we toch allemaal!?

 

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s