Knap, alleen dan net iets anders

Diepe impact

Precies een week nadat de documentaire Emma Wil Leven is uitgezonden, betrap ik mezelf erop dat ik er nog steeds over nadenk. De documentaire over anorexia zette afgelopen week veel mensen aan het denken, zo ook mij. Wat voor mij de grootste eyeopener was, is dat anorexia een ziekte is. Net zoals je ALS of Lyme kunt hebben. Emma was ziek. Ik heb namelijk altijd gedacht dat het een extreme vorm van afvallen was, een doorgedraaid dieet. En natuurlijk snapte ik wel dat het enorm moeilijk was en is om dat patroon te doorbreken, maar ergens dacht ik dat het dan toch ook wel een beetje lag aan wilskracht en doorzettingsvermogen. Nu ik het zo op papier zet bedenk ik pas dat dat aardig kort door de bocht is.
Door Emma en haar documentaire heen ben ik gaan zien dat anorexia meer is dan een eetstoornis. En ook dat het meer is dan jezelf te dik vinden. Het is iets in dat koppie, wat te maken heeft met controle en veiligheid.

Niet alleen Emma

Wat mij zo aangreep was dat Emma keer op keer weer wilde proberen om nu écht te gaan eten. Maar het lukte niet. Het kon niet. Wat lijkt het me bizar dat je als persoon wel beterschap wil, maar dat je echt ziek bent en het niet kan. Van je anorexia mag  je niet eten, en zelfs alle wilskracht die Emma toonde kon daar niet tegenop. Ik vind het mooi dat zo’n persoonlijk verhaal niet per sé zo persoonlijk is. Ik vraag me af hoe veel meiden (misschien stiekem) zich herkennen in dit verhaal. Zo veel jongeren beginnen aan een dieet om ‘een paar kilootjes’ kwijt te raken. In principe is daar niet veel mis mee, maar als je niet oppast kan dat grandioze gevolgen hebben. Zelfs als je denkt dat het jou niet overkomt, net zoals Emma dat dacht.

Kracht en bewondering

Verder bewonder ik de mensen die dicht bij Emma stonden. Bovenal haar ouders en zussen, die zo ongelofelijk veel liefde laten zien in de documentaire maar ook in het programma waarin de docu werd uitgezonden. Maar ook de begeleiders, doktoren en verzorgers; zij hebben zoveel aandacht aan Emma gegeven. Zij waren de gene die probeerden alles te geven zodat Emma kon leven. Daar tegenover staan de struggles van Emma zelf. Dat ze bijvoorbeeld te veel aandacht naar zich toe zou trekken, dat ze zelfs besluit naar Portugal te gaan. Helemaal alleen, zodat haar gezin door kon gaan. Je kan anorexia zien als iets zwaks, maar ik zie Emma juist als een sterk meisje. In de docu zie je hoe ze nog grapjes maakt terwijl ze er uitgemergeld uitziet. Grote bewondering, voor Emma en de mensen om haar heen.

Ik vind het knap dat Emma zich zo filmde, knap dat daar zo’n mooie documentaire over is gemaakt, en knap dat Nederland een beetje meer begrip toont. En ook jij, jij bent knap!

Kijk hier Emma Wil Leven terug

 

Advertenties

One thought on “Knap, alleen dan net iets anders

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s