Boos om schreeuwende Hollanders

De Middellandse Zee als Kerkhof

Ik schreef eerder een blog over De Jungle, Calais. Het kamp zou in drie dagen ontruimd moeten worden, maar er zwerven nog steeds een stuk of honderd kinderen rond. Er zijn enkele hulporganisaties aanwezig die een helpende hand bieden, maar er is niemand van de overheid te bekennen. Ik vind het vreselijk om te zien hoeveel mensen moeten vluchten uit hun land. Maar als je eenmaal bent aangekomen in Europa is het verhaal nog niet over. Veel vluchtelingen kampen met trauma’s, waarvan velen op de Middellandse Zee zijn ontstaan. Niet gek dat de bijnaam van de zee dan ook wel Kerkhof luidt.

Als je eerste prioriteit overleven is

Deze week logen de schokkende cijfers van het UNHCR er niet om. Er werd bekendgemaakt dat er dit jaar al meer mensen verdronken zijn dan in heel 2015 het geval was. Daarnaast laten ze weten dat de kans om de overtocht van Libië naar Italië niet te overleven één op de 88 is. Als je bedenkt dat er soms honderden mensen op zo’n boot zitten, en dat daarvan ongeveer vijf of meer mensen verdrinken, is dat bizar. Er zijn verschillende kinderen die hun eigen ouders hebben zien verdrinken.

29685569934_1b3fbee5fa_o.jpg

 

Een beetje boos

Dat is de reden dat ik soms diep van binnen een beetje boos  kan worden als ik die schreeuwende Hollanders zie. “Er is geen ruimte hier. Denk eerst aan onze ouderen. Het kost zoveel geld. Die vluchtelingen zijn gelukszoekers en criminelen.” Vooroordelen kunnen zoveel narigheid met zich meebrengen. Daarnaast vind ik in het kort het asociaal om een human being te laten voor wat het is.

Dat zijn onvoorstelbare dingen, die je niet zomaar mag wegzetten als ‘dom en ondoordacht’. 

Ook mijn oma woont in een bejaardentehuis op een afdeling voor dementerenden. Als ik daar ben zie ik dat één verzorgster op een groep van acht mensen staat. Ook zie ik dat ze ontzettend hard werkt. En er zijn echt bewezen gevallen dat ouderen te kort aan zorg krijgen, maar om dat even te reflecteren op de vluchtelingen: kregen zij ook niet een te kort aan zorg? Ik zie het als onze taak om juist aan mensen die te kort komen zorg te bieden. Zou jij namelijk ook niet opgevangen willen worden als hier oorlog uitbreekt? En dan nog geeneens de oorlog op zichzelf, maar dat je dan ook alles kwijt raakt en wie weet  je geliefden ziet verdrinken.

Een iets mooiere wereld 

Ik had het heel graag anders gezien; een positieve, goed ontwikkelde wereld zonder oorlogen. Maar die zijn er nu eenmaal, en als je dan bedenkt dat er mensen zijn die alles achterlaten wat ze hebben. Dat ze voor enorm veel geld een gevaarlijke overtocht maken. Dat ze in Europa veel landen door reizen om asiel aan te vragen. Dat zijn onvoorstelbare dingen, die je niet zomaar mag wegzetten als ‘dom en ondoordacht’.

Net zoals jouw oma recht heeft op goede zorg, heeft een persoon die helemaal niks meer heeft dat ook.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s