Zal ik íets zeggen, of niet?

Lieve Mees,

Maandag 26 september, 8:00: Voordat ik goed en wel wakker ben, zit jij al op je fiets. Als een echte brugger op weg naar school, samen met je klas. 

8:17: Ik hoor een sirene, nog één en nog één. Het duurt even voordat ik besef dat er écht wat aan de hand is. Het moet wel vlakbij zijn; het geluid is erg hard. Ik loop mijn slaapkamer uit, mijn vader staat ook op de overloop. Een beetje beduusd vragen we ons af wat er aan de hand is.

8:25: Op Facebook en verschillende 112 sites lees ik over een aanrijding. Een cementwagen tegen een jongetje van 12, dat ben jij. De sirenes vagen weg en ik hoor een helikopter, een traumahelikopter. Het besef dat dichtbij, écht dichtbij is kwam toen. Het is schuintegenover mijn huis. 

8:44: Via de andere kant van de straat fiets ik naar de bushalte. Ik moet aan je denken, weet geeneens wie je bent. Bij de halte praten er mensen over je, ik luister. Geen idee wat ik zeggen moet.

9:03: In de familiegroepsapp krijg ik jouw naam te horen, Mees van de Ridder. Ik merk aan iedereen hoe beduusd ze zijn. Vooral als we krijgen te horen dat een klasgenootje van jou, die wij goed kennen, nog ‘stop!’ riep. Hij heeft alles gezien, met nog heel wat anderen.

17:20: Ik kom terug uit school. Bewust, maar tegelijk onbewust als een gewoonte, fiets ik langs ‘de plek des onheils’. Auto’s staan in de berm geparkeerd en groepjes mensen staren treurig voor zich uit. Het is stilletjes.

17:45: Met ons vijven zitten we aan tafel. Mama dankt dat we weer veilig thuis zijn na deze dag, ook bidt ze voor jouw herstel. We praten er over, geen van allen kent jou persoonlijk. Toch heeft het ons allemaal overdonderd, wakker geschud en verbouwereerd.

21:00: Ik kom terug van mijn voetbaltraining, een aantal meiden hoor ik zeggen dat je misschien al bent overleden. Anderen zeggen dat het niet waar is, en dat je aan het vechten bent voor je leven.

Dinsdag 27 september, 9:35: Mama in de familiegroepsapp: ‘Mees is vannacht overleden.’ 

Lieve Mees, ik ben in eerste instantie verbaasd dat dit mij zo aangrijpt, logisch tegelijkertijd: je had je leven voor je. Afgelopen dagen denk ik veel aan jou. Ik voel onmacht en boosheid. Het besef dat het einde ieder moment kan zijn, komt even dichtbij. 

Hoe zou dat zijn voor de mensen die jou wel persoonlijk gekend hebben? 

Ter nagedachtenis aan Mees van de Ridder

Advertenties

44 thoughts on “Zal ik íets zeggen, of niet?

  1. Lief kind wat heb je het prachtig verwoord en ik weet zeker dat er heel veel mensen zoals jullie gezin nu vol verdriet ongeloof en medelijden bij elkaar zitten . De angst van iedere ouder zodra je een ambulance hoort . Veel kracht toegewenst .

    Liked by 1 persoon

  2. Milou, wat mooi gezegd. Jij schrijft precies dat op wat in mijn hoofd om gaat en waarschijnlijk bij heel veel mensen. Tranen lopen over mijn wangen

    Like

  3. Jeetje ik ken jou niet maar wat heb je dat mooi geschreven. Weet niet hoe oud je bent maar je bent een mooi persoon. Verschrikkelijk wat er gebeurd is. Jij schud mij een beetje wakker dat ik trots en dankbaar moet zijn met mijn eigen mooie kinderen. Bedankt en ik wens je een mooi leven.

    Liked by 1 persoon

  4. Ik zit nu tijdens het lezen van jou stukje te kijken naar mijn eigen dochter van 12 en besef dat dit mijn grootste angst en nachtmerrie is als mijn dochters en nan het huis verlaten……..en blij ben als iedereen weer ongeschonden thuis komt. Mooi geschreven meid.

    Liked by 1 persoon

  5. Wat heb je dat schitterend verwoord.. Het houdt het hele dorp bezig, dat merk en voel je overal. Mijn dochter en haar vriendinnetje hebben hem nog geprobeerd te helpen, dus het laat ons allemaal niet los.
    Het is zo groots om zo een schitterend ventje zo maar te verliezen. Zomaar ineens weg.. Wat een enorm gemis en verdiet voor zijn ouders & zusjes en alle nabestaanden. Alle, alle sterkte. En jij dank voor deze mooie woorden.

    Liked by 1 persoon

  6. Wat heb jij dit mooi verwoord. Ook wij kennen Mees en zijn familie niet maar wat heeft het ons weer aangegrepen.Drie jaar geleden kregen wij ook zon verschrikkelijk bericht thuis. Onze Arjan van 21 jaar omgekomen tijdens zijn werk in een windturbine! Wat een pijn ongeloof verdriet en dat elke dag weer. Fam van Mees en allen die er bij betrokken waren, heel veel sterkte!!

    Liked by 1 persoon

  7. Lieve Milou, heel hartelijk dank voor je mooie woorden. Ik ben de moeder van Mees, en je stukje raakt me. Als je afscheid wilt komen nemen van ons mooie mannetje, en hem dus toch nog een beetje wilt leren kennen, ben je welkom. Net als de meiden die hem nog hebben willen helpen. Het feit dat Mees zoveel mensen heeft geraakt, al is het in zijn overlijden, doet Wim en mij goed. Bedankt voor je blog!

    Liked by 1 persoon

    • Wat een diep verdriet om jullie kind zo te moeten verliezen.Maar wat fijn dat er zoveel mensen met jullie meeleven.Milou wat goed dat je, je gevoel zo bijzonder van je af geschreven hebt.Zoveel liefde en warmte doet een nabestaande goed.Alle diep getroffenen
      God’s nabijheid, sterkte en kracht toegewenst.Wim, Marieke en de zusjes in het bijzonder.Ook mijn hart huilt.Gecondoleerd.

      Liked by 1 persoon

  8. Wat een pakkende woorden en wat een gevoel. Het overlijden van Mees heeft er bij ons allemaal ingehakt en vooral bij mijn kinderen een groot gat geslagen. Als je iemand ziet opgroeien dan doen dit soort berichten pijn. Zoals jij alles uitdrukt met veel emotie is heel bijzonder en bewonderijk.
    Groetjes en ook sterkte
    André van den Hengel

    Liked by 1 persoon

  9. Ik huil al 2 dagen. Mijn zoon zit op Groevenbeek. Kreeg gisteren de mail. Denk zo aan jullie lieve ouders. Zou er alles voor over hebben om wat voor jullie te kunnen betekenen. Ook ik weet dat ik helemaal niks voor jullie kan doen. Alle liefs en zo verschrikkelijk veel sterkte gewenst. Esmar.

    Liked by 1 persoon

  10. Wat prachtig geschreven.
    Je schrijft wat iedereen voelt.

    Zwaar kippenvel toen de trauma heli over vloog, zeiden nog tegen elkaar, je hoopt dat het meevalt, maar dat ding komt niet voor niets…
    En inderdaad fatale afloop…
    Zo’n mooi ventje….
    Ik zie mijn eigen zoontjes voor me over een paar jaar….
    Het verschrikkelijkste wat je als ouders kan overkomen….

    Ouders, familie, vrienden van Mees, gecondoleerd en alle kracht toegewenst…
    Woorden schieten te kort.

    Milou, blijven schrijven!
    Je hebt het!

    Liked by 1 persoon

  11. Beste Milou,

    Ik maak een diepe buiging voor je mooie woorden.
    Ik krijg kippenvel en zelfs een klein beetje traantjes van hele ontroerende woorden…

    Je bent een jong talent die mooie woorden kan schrijven!

    Groetjes,
    Marissa

    Liked by 1 persoon

  12. Prachtig geschreven, alsof ik mijn eigen gedachten en gevoelens teruglees. Je hebt echt talent en hoop,dat je hier in de toekomst iets moois mee kunt doen. Voor de nabestaanden heel erg veel sterkte, ook mijn gezin kent jullie niet en ik had hem niet in de les, maar je voelt de hele week het verdriet en de verbijstering bij ons op school.

    Liked by 1 persoon

  13. Milou, echt prachtig geschreven. En heel herkenbaar. Wat een heftige gebeurtenis, allereerst voor het gezin van Mees. Ons hart breekt en huilt. En woorden schieten tekort.

    Liked by 1 persoon

  14. Milou, heel mooi geschreven. Je hebt zo goed verwoord wat er in mij omgaat. Mees was een vriend van m’n broertje. Vanaf het begin dat ik het berichtje kreeg dat Mees een ernstig ongeluk heeft gehad, houdt het me bezig en achtervolgt het me. Mees was zo’n energiek en leuk jongetje. Het is verdriet en onmacht die me in hun greep hebben. Hoe kan het dat zo’n jongen er ineens niet meer is? Tevens is het zo naar om te zien dat je kleine broertje zo verdrietig is van het verlies. Wat ik wel mooi vindt is dat mijn broertje zei: ‘Mees is in de hemel, hij heeft het beter dan wij’. Dat vind ik een hele mooie gedachte en het stelt me gerust dat mijn broertje er zo over denkt.

    Bedankt voor dit mooie, herkenbare stukje. Je hebt me zeker geraakt.

    Ik wens de ouders, zusjes, familie en vrienden heel veel sterkte en kracht.

    Liked by 1 persoon

  15. ..wow..zit hier met tranen in mijn ogen.
    De angst van iedere ouder die je zo mooi beschreven hebt.
    Ik heb twee pubers van 16 &19 en hoop elke dag dat ze heelhuids thuiskomen van de fiets, trein en bus. Blijf vooral schrijven…mooi om te lezen.

    Liked by 1 persoon

  16. Zoo mooi geschreven Milou , echt kippenvel bij het lezen van jou woorden ,wat een groot verdriet moet dit zijn ,heel veel sterkte en kracht voor de familie en vrienden van Mees !!!

    Liked by 1 persoon

  17. Zo mooi, echt… Ik was geschokt toen ik zag dat het ook echt iemand was, wat ik eerst niet eens besefte. Mijn hemel, ik schaam mezelf voor dat ik dacht dat Mees… Anyway, veel sterkte voor de familie en vrienden van Mees. Dit moet wel héél zwaar zijn voor ze. Ik steun ze.

    Groetjes van Koen, autist zonder grenzen.

    Like

  18. als oma van 65 heb ik net het stukje van de moeder van Mees gelezen en ook ik kende deze jonge knul niet, maar als ik naar zijn foto kijk dan zie ik een mooie jonge knul, goed verzorgd en een heel leven voor zich en net naar de hogere school.
    En dan op een maandagmorgen als de week begint en iedereen naar school fietst is het in een ogenblik voorbij.
    Overgestoken en niks gehoord of gezien, een ogenblik een tel en toen was het voorbij en hing zijn leven aan een zijden draadje en heeft hij het niet gered.
    De tranen rollen over mijn wangen als ik aan zijn ouders denk en aan zijn zusjes die zonder hem verder moeten en kracht putten uit hun geloof, maar ze mogen ook wel eens opstandig worden en boos of juist niet maar het feit is dat ze zonder hem verder moeten met hun leven ……………………………. waar Mees altijd deel van zal uitmaken

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s