Zal ik de bus halen, of niet? – De introductie

Laat ik jullie eens meenemen in het leven van een echte studente. Niet meer “aankomend student” zoals ik de laatste paar maanden veel ben genoemd, maar een echte student. 
Precies een week geleden op donderdag begon de introductie tweedaagse voor Journalistiek en Communicatie. De dagen voorafgaand aan de introductie vond ik het allemaal niet zo heel bijzonder spannend. Maar op het moment suprême was het toch wel een ‘dingetje’. Zelf vond ik het spannendste gedeelte m’n nieuwe klas leren kennen. ‘Zitten er leuke mensen in? Is de klas groot of klein? Wat nou als ik geen aansluiting heb?’ Van die vragen die af en toe opduiken, net als je er even geen zin in hebt.
Op de CHE aangekomen viel het allemaal reuze mee. Het was er best druk en iedereen kreeg een tasje waar jouw klassenlijst en het programma voor de tweedaagse in zat. Voordat ik überhaupt op de klassenlijst kon kijken, was ik al toegevoegd aan een groepsapp. Handig die nummers achter je naam…


Gelukkig kwam ik er al snel achter dat ik op het eerste gezicht een erg leuke klas heb met maar liefst 13 (!?) mensen. Even schoot het door m’n hoofd ‘Zit ik in een klas voor extra begeleiding?’

Al snel kregen we in een muisstille collegezaal, waar mijn mobiel onverhoopt hard af ging, te horen wat we gingen doen. Ja wel: bruggen bouwen en klimmen in een klimbos. Hoe kan het anders dan dat ik natuurlijk in één van de betere klassen zat, waardoor we als beloning uiteten mochten. Het was echt een hele leuke, maar vooral gezellige en intensieve dag.
‘S avonds sloten we af met een kampvuur, maar voordat ik daar aankwam heb ik volgens mij heel Ede door gefietst. De weg vinden in een vreemde stad is toch niet zo makkelijk als gedacht. Ach ja, ik mocht achterop zitten omdat iemand anders band lek was gegaan. Mij hoor je niet klagen.


Vanaf het kampvuur gingen we door naar een sporthal waar het vrij snel stil was, zo’n dag is best vermoeiend. ‘S ochtends (om zes uur!) werden we gewekt met Jochem Meijer – Wakker worden. Dat werden we zeker.
De dag die volgde zat vol met spelletjes, opdrachten en een boel vermoeide koppies. 
Toen ik eenmaal thuis was hoorde ik van zo’n beetje iedereen dat ze bekaf waren. Misschien was het niet zo intensief qua programma, maar zeker wel qua nieuwe indrukken. 


Na het weekend begon op maandag 5 september school. Een leuke, vooral lange dag met veel uitleg. Maar wel met een hoogte punt: een hoorcollege van Pauline Broekema. Dat was echt wel een momentje waarbij ik dacht ‘ik zit hier op m’n plek.’ Om kwart over 5 was het programma afgelopen en was het tijd om weer naar huis te gaan.

En nog even over die bus…

Ik haalde hem niet.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s